Camı ıslanıyor asırlık gözlüklerimin, yağmur damlalarında.
Bir ben bilirim ümidin terk ettiği, karanlığa düşen buğulu camlarımda.
Soğuk ellerimde unutulmuş yalnızlığın teni,
Uzaklara bakar yolların başlangıcı seni
Kapılar açtım, mutluluğuna susamış kalbimin yalnızlığında
Yaktım ışıkları, hepten aydınlığına hasret karanlığımda
Hayret ettim, senli sensizliğin acısına
Düştüm kederinden harap duygularına
Sustum kaldım içimde boğulan çığlığına
Bıraktım çaresiz sensizliğine dalan ufkuna
Vazgeçtim boğulmaktan içinde kaybolan karanlığında
Uzaktan seviyorum karanlığın içinde parlayan kalbini...

29.10.09
isk..